XVII-Amortencja, przemyślenia Hermiony, Harry'ego i Draco, i ucieczka ze szponów śmierci po raz drugi.

Można włączyć do rozdziału ---> [link] [link]

 

~~~

Być zakochanym to być szalonym przy zdrowych zmysłach.~Owidiusz.

Dym z ich kociołka już się rozproszył, a wszyscy z zaskoczeniem patrzyli jak Hermiona i Draco w najlepsze się całują. Co chwila było słychać  ich strony pomruki "zadowolenia".

-Pieprzona amortencja-warknął Snape-zawsze z nią problem.

-Oni sobie pożerają twarz-rzekł Fred i z Harrym spróbowali oddalić ich na siebie, jednak kiedy dostali od nich po paru mocniejszych zaklęciach od razu odeszli. Severus wszedł do środka z dwoma filiżankami i burknął:

-Wypijcie to.

-Co to jest? - zapytała niepewnie Hermiona przestając całować Draco.

-Umocni wasze u..ucz..ucz.. - ostatnie słowo wręcz nie mogło przejść mu przez gardło. Krzywiąc się przy każdym słowie wreszcie powiedział zamiast " uczucie" to "więź".

Draco wypił bez wahania, a Hermiona zanim wypiła powiedziała z uwielbieniem:

-Jesteś cholernie seksowny, Dray.

-Dray? - Malfoy poruszył zabawnie brwiami.

-Merlinie.. co ja powiedziałam? - zapytała piskliwym głosem.

Draco wybuchnął śmiechem i złapał się za brzuch.  Hermiona pogroziła mu palcem.

-Tego nie było, Malfoy - burknęła rumieniąc się ogniście, a jej twarz wyglądała jak włosy Ginny.

-Bardzo jestem seksowny? - szepnął jej do ucha, powodując znowu rumieńce.

-Malfoy, Howley po lekcji zostaniecie, omówimy was szlaban-warknął swoim naturalnie wrednym głosem Snape.

-Jaki szlaban?! - krzyknęli równocześnie.

-Normalny - zakpił z nich i spojrzał na Hermionę wzrokiem mordercy.

 

***

 

- POTTER DRZWI!

 



O co mu chodziło? - zastanawiała się panna Howley, wzrok Snape'a naprawdę ją wystraszył - Tak patrzył na swoje ofiary, kiedy po raz pierwszy miał zabijać? Kiedy jeszcze nie wyciągnął go z tego Dumbledore?

Draco czuł się cholernie podle, gdyby nie dodał tylu fiołków może nie musieliby czekać co ma im do powiedzenia Snape.  Uniósł głowę i spojrzał na szatynkę, która była zatracona w swoich myślach.  Spuścił głowę, a delikatny rumieniec oblał jego blade policzki.

Hermiona czuła, że Draco uważnie na nią patrzy i dopiero, gdy ślizgon przestał się na nią patrzeć poczuła ulgę.  Ręce pociły jej się niesamowicie, a oddech urywał się, serce biło mocno.  Kiedy to się stało?  Kiedy zmieniła się na tyle by całować się z Malfoyem?  To wina Amortencji - pomyślała odrzucając od siebie nieproszone myśli - Ale byłam świadoma pocałunku i sama tego chciałam, nie, nie, nie! Nie chciałaś tego, Hermiono! To tylko przez tą Amortencję i tyle!
Jedno wiedziała.. Harry'ego na pewno nie kochała, więc kogo?

Harry westchnął i zamknął za sobą drzwi od sali w lochach. Zastanawiał się chwilę nad uczuciem do Hermiony? Kochał ją? Odpowiedź brzmiała: Nie. Nie kochał jej i dopiero teraz to sobie uświadomił! Zawsze kochał ją jak siostrę i nie zauważył tego, że Hermiona cicho się w nim podkochiwała. Bał się, co jeśli dał jej nadzieje? On nie chciał.. tak dziecinnie to brzmiało.

Draco, Draco, Draco - co chwilę słyszał ten głos w głowie - musisz wybrać, przecież wiesz.

-Nie, nie, nie - szepnął cicho.

-Draco! - wrzasnął poirytowany Snape.

-Hę?

-Malfoy! Ty naprawdę jesteś kretynem! Od dziesięciu minut do Ciebie gadam! - warknął wściekły Mistrz Eliksirów.

-Dobra - mruknął ślizgon machając lekceważąco ręką - co chciałeś?

-Zero szacunku w tych czasach - mruknął pod nosem rzucając Draconowi niemiłe spojrzenie.

-Panie profesorze?

-Ach..tak. Stworzyliście nowy rodzaj Amortencji, jutro przyjdzie tu Skeeter i napisze o was jakieś bzdury - machnął ręką - a co do szlabanu..- dodał.

-Proszę jaśniej - warknęła zdenerwowana gryffonka, gdy tylko słyszała nazwisko znienawidzonej dziennikarki miała ochotę zabić osobę, która choćby na nią spojrzy.

-To nie koncert życzeń, Howley - powiedział monotonnie.

-Panie profesorze.. wujku! - jęknęli jednocześnie Draco i Hermiona.

-Dobra - westchnął - w skrócie, Malfoy dodał za dużo fiołków, a teraz trudniejsze odpowiedzi. Panno Howley czy kiedyś podobał się pani, pan Malfoy? - dziewczyna wypluła wodę, którą miała w ustach.

-Że co? - wychrypiała.

-Merlinie, dziewczyno! Powiedz tak lub nie i tyle - warknął. Nie chętnie kiwnęła głową - kiedy?

Zacisnęła usta w wąską linie, lecz po chwili rzekła:

-W czwartej klasie.

Szczęka Malfoya upadła z łoskotem na ziemie.

-A ty, Draco? - zapytał Severus.

-Nie - odparł twardo. Niestety Hermiona była dziewczyną wrażliwą, a teraz czuła się upokorzona, bo ślizgon wiedział, że się jej kiedyś podobał.

-Howley w sobotę o trzynastej trzydzieści stawisz się tu i wyczyścisz kociołki, a teraz poszła - powiedział swoim chłodnym tonem Snape.

-Oczywiście - pisnęła cichutko i po chwili jej nie było.

-Podoba Ci się? - zapytał prosto z mostu Severus, a Draco zaktusił się śliną.

-Że co? - złośliwy uśmieszek wpełzł na wąskie wargi Mistrza Eliksirów.

 -Odnosicie się tak samo - z ust nauczyciela "wyleciał" szczery śmiech - oj, Draco, Draco zadurzyłeś się.

-Prędzej ty - odwarknął chłopak.

-Ja? - zapytał były ślizgon.

-Dobra ty chyba wolisz mężczyzn.

-Lucek zostanie bez spadkobiercy - burknął Snape zaciskając ręce na biurku.

***

 Sobota nadeszła szybko, podobnie jak godzina trzynasta trzydzieści. Hermiona była pewna, że Draco nie dostał żadnej kary. Wstała od stołu Gryffindoru i ciągnąc nogami po posadzce. Zapukała niepewnie do drzwi. Surowy głos rzekł tylko:

-WEJŚĆ!

Weszła i zostawiła torbę na krześle, zdziwienie osiągnęło apogeum, gdy zobaczyła, że Malfoy szoruje i odrywa gumy od ławek, a Snape się szczerze  niego śmieje. Złapała szybko szmatkę i zabrała się za kociołek centralnie nad Draco, który wygłaszał długi monolog o swoich zniszczonych dłoniach, które tak długo pielęgnował.

-Malfoy zamknij szanownie twoją twarz na "r".

-To podchodzi pod obrażanie, panno Howley - rzekł udając głos Snape. Hermiona nie mogła się powstrzymać i zaśmiała się cicho.

-Nie rób tego więcej, Malfoy. Nie chce mieć dodatkowych szlabanów - puścił jej oczko.

-Ty nie dostaniesz, ale Malfoyowi się chyba przyda.

-Błagam nie wujku - jęknął ślizgon.

-Cicho siedź i szoruj.

 

***

 

-Co myślisz Granger o randce?

-Piłeś coś, Malfoy?

-No trochę.

-Spadaj.

 

-Hermiono! - do salonu Prefektów Naczelnych wpadł Harry.

-Co jest, Harry? - zapytała szczerze ciekawa szatynka. Potter w skrócie opowiedział jej o zakładzie.

-Zrobimy tak, że oboje wygrają i przegrają - mruknęła i opowiedziała im swój plan.

-To jak, Malfoy? - zapytał gryfon.

-Dobra.

 

Hermiona położyła się do łóżka i westchnęła. Mimo wszystko to tak bolało. Zakolegował się z nią tylko dlatego, że chciał dla Zabiniego wygrać zakład? Spuściła smętnie głowę. Nie słyszała, kiedy Draco do niej podszedł.

-Co się stało? - zapytał.

Gryffonka czuła, że ma w nim oparcie, ale nie na długo, przecież..jak już ten zakład doprowadzą do końca, on się odsunie. Objął ją ramieniem

-Granger - szepnął cicho - co jest?

Otworzyła się przed nim, bo co innego mogła zrobić, przy tak wspaniałym chłopaku jakim był Draco?

-Zostawisz mnie jak on? - na początku nie rozumiał dopiero, gdy dokończyła - jak Ron?

-Nie - wyszeptał i położył głowę na jej włosy - lubię Cię.

Wtuliła się w niego, tak po przyjacielsku. Inaczej niestety nie mogła.

 

***

 

Obudził się w jakimś ciasnym miejscu. Ręką wyczuł różdżkę i westchnął z ulgą. Zaczęło brakować mu powietrza.

-Bombarda! - drewniane zamknięcie oderwało się, a chłopak wyszedł z miejsca, w którym był więziony. Usłyszał ochrypły śmiech. Nawet nie był w stanie zlokalizować czy to mężczyzna czy kobieta. Wbiegł do Zakazanego Lasu, a zielony promień przeleciał mu tuż nad głową. Potykał się o korzenie, jakieś paprotki i inne patyki, ale w końcu dobiegł do polany. Postać wybiegła za nim i widział już kto to był. Skoncentrował się , gdzie chce być i już po chwili zniknął z charakterystycznym hukiem aportacji, przerwanym przez krzyk wściekłości.

 

~~~

Dobra wygląda kolorowo? :D Ale nie będzie bum! Kolejna część opowiadania zakończona. Wow jeszcze trochę i 20! Nie wiedziałam, że kiedyś tyle napiszę :D Mam nadzieje, że się podobał i nie jest zbyt krótki. Podoba mi się ten gif na dole <3

CZYTAM=KOMENTUJE!

 

 

 

 

Następny



Poprzedni